در تلالو یک صبح آدینه 

                                بر مرغزار زندگی نظر کردم 

 هیاهوی کودک خود را 

                               بر جدار آفتاب نقش کردم 

افتان و خیزان روی به هر سوی 

                              پرتو رخ نگارم را سیر کردم 

شباهنگام چوآمد شمیم عطر حضورش 

                              چشم دل به روی ماهش باز کردم 

بر فلک بی پرده چنین گفتم 

                             بهر وصال او 

                                        چه آسان از تو گذر کردم 

                                 .............................................. 

شاید اینا حرف دله من نباشه...اما اگه حرف دله شما هست.احساستونو در موردش بگین

شادی هایمرا را با تب و تاب برای کودکیم بازگو می کردم. 

اندکی انگشت به دهان ماند و گفت: 

هنوز برق نگاهش را در چشمانت می بینم.بی گمان خاطره اش 

 در روحت جاریست. 

گفتم:تو کودکی و می دانی عشق چو آید دل در گرو وجودش  

تنفس می کند. 

گفت:می دانم.لاکن کی در او اوفتادی که من در نیافتم؟ 

گفتم:آندم که تو در پی بازی های کودکانه ات بر سر هر بامی 

 سر می کشیدی من دلم را بر بالای چینه ای جا گذاردم... 

                                 .............................................. 

شاید اینا حرف دله من نباشه...اما اگه حرف دله شما هست.احساستونو در موردش بگین

شبانگاه ،لختی به آسمان نظر کردم،گویی آذین بندان بود

گفتمش:مقصود چیست؟

گفت:چشم انتظارقدوم یارم(ماه)

آری

کاش دل ما آدمیان نیز اندکی آسمانی بود

تا هر لحظه ،هردم ،مشتاق رخ نماییه یار باشد

اشتیاقی که رنگ نه کهنگی گیرد،نه عادت و نه تکرار

                       ............................................................................

 رفته بودیم کوه،از اون بالا،نوک قله،نگاهی به شهر کردوگفت:واسه رفع آلودگی شهر یه بارون کافیه

گفتم: درست مثله من که با یه بارونه نگاهت از غبار غم زدوده میشم

                       ............................................................................

 رفته بودیم لبه ساحل،بهم گفت: یه آرزو کن

گفتم:کاش دریا بودم

گفت،موج و ساحلش چی؟

گفتم:دریا بدونه اینا دریا نیست!

آری

موج من تویی،تو

                      بی تو،من

                           بی شوق وشورم،ساکنم

                           انگار گمگشته ای دارم،مطلاطمم

                            از هر سو بی انتها،سرگردان

 آری

             ساحله آرمشم تویی، تو